• BIST 109.666
  • Altın 156,594
  • Dolar 3,8910
  • Euro 4,5831
  • İstanbul 13 °C
  • Adıyaman 6 °C
  • Ankara -1 °C

Bir Öğrencinin Duyulmayan Sesi

Emrah KAR

Merheba;

Benim adım A, 13 yaşındayım, B okuluna gidiyorum. Hem de haftada 7 gün gidiyorum. Durmadan aralıksız her gün okula gidiyorum. Size bir hafta boyunca yaptıklarımı, yaşadıklarımı anlatmak istiyorum. Bir şey yapacağınızdan dolayı değil, belki empati kurarsınız diye.

Bugün Pazartesi ve sabah erkenden okula gittim. Derslerimizi güzelce ve rekabet içerisinde işledik. Öğretmenimiz sürekli bizi uyarıyor, diğer okulları geçmemiz gerektiğini söylüyor. Diğer okulları geçmezsek dünyanın sonu olacakmış gibi geliyor bana. Sanırım bizim öğretmeni de başkaları uyarıyormuş ki diğer okulları geçelim. Bu şekilde bütün dersleri aynı yarış hissiyle işliyoruz. Tüm öğretmenlerimiz yarışı kazanmak için bizi de yarıştırıyorlar. Ve biz de arkadaşlarımızla bu baskı altında ders işliyor gibiyiz. Öğle arasından sonra yarış kaldığı yerden devam ediyor. İki ders işledikten sonra ya bir kurs ya bir egzersiz ile okulda kalma süremiz gittikçe uzamakta. Sabahın erken saatinden akşama kadar okulda ve yarış içinde olmak beni çok ama çok sıkıyor.

Eve gidince dinlenemeden hemen ödevlere başlıyorum. Ödevlerden sonra test çözmeye başlıyorum. Denemede başarılı olmazsam ailem ve öğretmenlerim çok üzülürler(aslında kızarlar) diye korkuyorum. Oyun oynamaya hiç vaktim kalmıyor. Ailem başarılı olursan büyüdüğünde çok vaktin olur, bol bol oynarsın diyor. Ama ben şimdi oynamak, eğlenmek, gezmek istiyorum. Büyüdüğümde oynamak istemem ki zaten. Bu kadar yoğun bir şekilde ders işlemek istemiyorum.

Hafta içi her gün bu şekilde geçiyor. Sabahtan akşama kadar nefes almayacak şekilde yarışıyoruz. Tam hafta sonu geldi artık rahatlayacak, uyuyacak, dinlencem derken bu kez hafta sonu kursları başlıyor. Hem cumartesi hem pazar günü ve 8 ders işlememiz çok saçma ve çok yorucu. Dinlenecek tek bir günüm bile yok. Hafta sonu kursa gitmezsem geride kalacağım. Hem kursa gidenleri öğretmenler daha çok(!) seviyor. İstemeye istemeye kursa gidiyorum. Çünkü denemelerde başarılı olmak zorundayım. Ailem ve öğretmenlerim öyle istiyor.

Eskiden hafta sonu dinlenirdim, teyzemlere, dedemlere giderdim. Kuzenlerimle bahçemizde oynardık. Annemle misafirliğe giderdik. Çok güzel geçerdi hafta sonları. Şimdi hafta içinden bir farkı yok hatta daha yorucu ve daha kötü geçiyor. Bir aydır her gün okula aralıksız gidiyorum. Bazen keşke grip olsam da 1 gün evde dinlensem diyorum. Biliyor musunuz her gün okula gitmek çok kötü bir şey. Ben oyun oynamak, parka gitmek, eğlenmek istiyorum. Zaten derslerim iyi ve ders çalışmayı seviyorum. Eğlenmeye, oyun oynamaya vaktim olursa ben daha iyi ders çalışırım. Sürekli ders çalışmak zorunda hissedince kendimi, isteksiz oluyorum derslere karşı, bıkkınlık geliyor çünkü. Aklım oyun oynamakta kalıyor. Keşke hafta sonu kurs olmazsa, evde hem dinlenirim hem daha çok çalışırım. Daha başarılı olacağıma söz veriyorum...

Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2012 Kahta Beyan | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 416 725 90 91 Faks : Kahtabeyan@hotmail.com.tr